Στη δική μου πάντα φαντασία…

Λίγο σκισμένο δέρμα
άσκοπα λεκιασμένο με κόκκινο
εσκεμμένα ωστόσο στη δική μου φαντασία

Δεν ήταν για αυτοκτονία
όσο κι αν το συλλογιέσαι και με κοιτάς με δέος
Καλοντυμένη λύπηση

Ήταν για να ριζώσει η στιγμή στη δική μου πάντα φαντασία σαν φακός στο σώμα χαραγμένος
Θύμηση αγωνίας και μόχθου να στηρίξεις όσα δεν κουβάλησε η φωτογραφία

Φακός λοιπόν το δέρμα
Κάμερα στραμμένη με αντοχή γιγάντια προς το θυμοειδές μας το ανήμπορο να αντέξει ώρες ώρες το κακό.

Μαρία Μυρτώ Παπαθωμά

Δείτε ακόμη...

Απάντηση

All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove