Χαμογέλα

Λένε πως τα βράδια παίρνεις τις πιο μεγάλες- δύσκολες αποφάσεις. Λοιπόν σε εμένα συνέβη ένα όμορφο πρωινό. Και όταν λέω «όμορφο» εννοώ ένα ηλιόλουστο πρωινό. Από αυτά που ο ήλιος μπαίνει από το παράθυρο, γιατί έχεις ξεχάσει να κλείσεις τα πατζούρια το βράδυ, έχεις ξεχάσει να τραβήξεις τις κουρτίνες και αυτή η πρώτη ηλιαχτίδα που […]

Περισσότερα...

Άργησα…

Συγγνώμη… Στην αρχή αγνόησα τις ενδείξεις. Μου ήταν αδύνατο να πιστέψω πως συνέβαινε σε μένα. Γι αυτό και συνέχισα να εκμεταλλεύομαι τις ωραίες στιγμές που μου πρόσφερες. Περνούσα όμορφα και αυτό μου έφτανε. Ήσουν ο ήλιος στις βροχερές μου μέρες, το φως στη σκοτεινή πλευρά μου. Και κάθε φορά που ένιωθα τον εαυτό μου να πέφτει […]

Περισσότερα...

Για μένα…

Να σ’ αγαπούν χωρίς να σε κρίνουν. Να σε αποδέχονται γι αυτό που είσαι. Αυτό να ψάχνεις να βρεις στους ανθρώπους κοντά σου. Να είσαι για εκείνους τόσο σημαντική όσο εκείνοι για σένα. Να κάνουν θυσίες όταν χρειάζεται, γιατί ξέρουν πως θα έφτανες στην άλλη άκρη του κόσμου για αυτούς. Να είσαι πιο σημαντική από […]

Περισσότερα...

Ημερολόγιο καταστροφής

Πρώτα «εσένα» Είναι οι νύχτες στο μπαλκόνι, που μου λείπουν. Κρύα μπύρα στο χέρι, χαλαρή μουσική από μέσα, κεριά αναμμένα και κουβέντα μέχρι το χάραμα. Είναι ο ήχος της φραπεδιέρας το πρωί, που με ξυπνούσε, όταν δεν έλεγα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Και έπειτα το ψυγείο να ανοιγοκλείνει, ο ήχος από τα παράθυρα να […]

Περισσότερα...

Το ψέμα δεν σου ταιριάζει

Δεν ήταν τίποτα για μένα να σε τσεκάρω. Όμως δεν το έκανα ποτέ. Ήξερα πότε έλεγες ψέματα. Ήξερα πότε προσπαθούσες… και ήξερα και το Γιατί. Ο τρόπος που έτριβες το σβέρκο σου και γυρνούσες το βλέμμα σου σε κάποιο αντικείμενο. Το τσιγάρο που θυμώσουν να στρίψεις ξαφνικά.  Ακουμπούσες το πρόσωπό σου από αμηχανία ενώ τυχαίνει να […]

Περισσότερα...

Από το Α… ως το Ω

Αποφασισμένη πλέον, έπιασα χαρτί και μολύβι. Ξεκίνησα μια ιστορία χωρίς τέλος. Ένα παραμύθι χωρίς ενδιαφέρον, καρδούλες και συννεφάκια…   Άξαφνα σε γνώρισα, μπήκες στη ζωή μου χωρίς να το καταλάβω. Βρίσκοντας με να μετράω τα αστέρια στο πάρκο… Γιατί ήταν τόσο καθαρός ο ουρανός, όσο τα μάτια σου όταν σε πρωτογνώρισα Δεν ήθελα να κοιτάξω […]

Περισσότερα...

«Γίνεται δυσφορία η μοναχική χαρά»

«Γίνεται δυσφορία η μοναχική χαρά» – Μάρω Βαμβουνάκη Όπως τότε.. που ξενύχτησες για να τελειώσεις το παζλ των 1000 κομματιών, η ανέμελη χαρά, η επιθυμία να μοιραστείς τη χαρά σου. Όπως τότε.. στο σημαντικό τεστ τριμήνου, που μετά από πολύωρο διάβασμα κατάφερες να πάρεις άριστα και το περιβόητο proficiency που κανείς δεν πίστευε ότι θα […]

Περισσότερα...
All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove