Ένα κορίτσι που έγραφε

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα κορίτσι που έγραφε. Την πρώτη φορά – γιατί όλα κάπως ξεκινάνε – είχε χαθεί απο τη ζωή της ένας άνθρωπος που είχε χρόνια να τον δει, έμοιαζε να είναι αιώνες. Μήτε αδερφός ήταν, μήτε έρωτας, μονάχα ένας φίλος παιδικός που είχανε μοιραστεί παιχνίδια και αταξίες. Σαν χαθούν οι […]

Περισσότερα...

Μη μετανιώσεις!

Τώρα πάει. Ό,τι ήταν να γίνει, έγινε. Πάει, σου λέω. Μη μετανιώνεις. Νιώσε λιγάκι ελεύθερη. Έτσι είναι όταν βγάζεις από τη ζωή σου κάτι που σε τραβάει πίσω. Μη διανοηθείς να αλλάξεις γνώμη, μη διανοηθείς να στενοχωρηθείς, μη διανοηθείς να σκεφτείς, πώς θα νιώσει. Όχι. Το πάτησες το κουμπί, Κιμ. Μην αναμένεις εκκρήξεις και καταστροφές. […]

Περισσότερα...

Μικρές Μητέρες Τερέζες

Φυσάει πολύ κι απόψε. Σα να φθινοπώριασε ξαφνικά στο νησί. Να βρέξει θέλω. Να χειμωνιάσει ξαφνικά, να πάμε σπίτι. Εκεί που βρίσκεις καταφύγιο στα δύσκολα. Εκεί που δε χρειάζεται να κρύβεσαι. Εκεί που σε μάθανε να τα καταφέρνεις μόνη. Εκεί, που γύρω σου υπάρχει μια αγάπη, που σ’ αφήνει ελεύθερη και σε σπρώχνει να υπερβείς […]

Περισσότερα...

Αυτά που δεν λέγονται…

Δεν θα μιλήσω για την αλήθεια. Αυτή πονάει. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που τους αρέσει να την ακούνε, οι περισσότεροι την σιχαίνονται. Ίσως κάποιοι κάνουν μια προσπάθεια, προσποιούμενοι ότι δέχονται μια αλήθεια κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους. Οι υπόλοιποι ούτε να την ακουμπήσουν. Η καθαρή αλήθεια της ψυχής, φτιάχτηκε για τους εκλεκτούς. Δεν θα […]

Περισσότερα...

All Rights Reserved®

Ζω τη ζωή μου. Γράφω για τη ζωή μου. Μα σου ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα. Όχι μόνο σε σένα, τώρα που το καλοσκέφτομαι, ούτε καν μονάχα στους άντρες που πέρασαν από εδώ κάποια στιγμή στο παρελθόν. Ανήκουν σε όλους εκείνους που με χτίσανε. Κι ήταν πολλοί, αν καθίσω να το αναλογιστώ λίγο παραπάνω. Λίγο οι […]

Περισσότερα...

Ημερολόγιο καταστροφής

Πρώτα «εσένα» Είναι οι νύχτες στο μπαλκόνι, που μου λείπουν. Κρύα μπύρα στο χέρι, χαλαρή μουσική από μέσα, κεριά αναμμένα και κουβέντα μέχρι το χάραμα. Είναι ο ήχος της φραπεδιέρας το πρωί, που με ξυπνούσε, όταν δεν έλεγα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Και έπειτα το ψυγείο να ανοιγοκλείνει, ο ήχος από τα παράθυρα να […]

Περισσότερα...

Μια λέξη

Ήταν κάποτε μια λέξη, καθισμένη στη γωνιά της και περίμενε. Έβλεπε κάθε μέρα όλες τις άλλες λέξεις να γράφουν ιστορία. Όχι μόνο μία ιστορία… πολλές, άλλες δεμένες άρρηκτα μεταξύ τους, άλλες διαδραματίζονταν απλά παράλληλα. Ήτανε – που λες – εκείνη η λέξη μόνη της και οι άλλες δεν της κάνανε συντροφιά. Ρωτούσε τον Αφηγητή θλιμμένη […]

Περισσότερα...

Scripta manent

Scripta manent, verba volant. Δε θα σου ξαναγράψω. Νόμιζα πως τα πήγαινα καλά με τα γραπτά. Στα προφορικά ανέκαθεν ήμουν μια αποτυχία. Ήταν για μένα σαν τα μαθηματικά. Τελικά, φαίνεται πως και στα γραπτά με διακρίνει μια ανικανότητα να αποτυπώσω αυτό που νιώθω, αυτό που θέλω να πω, να μοιραστώ. Δεν έχει νόημα, άλλα να […]

Περισσότερα...

Δε σε συγχωρώ

Πέρασα πολλά στη ζωή μου. Πέρασες κι εσύ. Κι υστέρα – να το βαφτίσω μοίρα ή πεπρωμένο – κάτι έσπρωξε τις ζωές μας που κυλούσαν, παράλληλα σχεδόν, να συναντηθούν σα δυο ευθείες γραμμές που τέμνονται άξαφνα. Την πρώτη φορά που αντίκρυσα τα μάτια σου, σε συγχώρησα για όλα τα λάθη που έμελλε να κάνεις. Νομίζεις […]

Περισσότερα...

Αυγουστιάτικη πανσέληνος…

Σε ένα φεγγάρι αυγουστιάτικο απόθεσα τις ελπίδες μου και το ρομάντζο μου, το πάθος μου και το παραμύθι μας. Σε ένα αυγουστιάτικο φεγγάρι έδωσα προθεσμία. Κι αν δε φανείς κι ετούτη τη βραδιά, να μ’ αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις σαν να’ τανε η πρώτη φορά και συνάμα η τελευταία, τότε σ’ αφήνω να ξεχάσεις πως […]

Περισσότερα...
All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove