Η τελευταία σκέψη

Δε σου είπα ποτέ πόσο φοβάμαι. Σε κοίταζα πάντα και λίγο αφ’ υψηλού. Από τη μία αναθρεμμένη βασίλισσα, μαθημένη και λιγάκι με υπηκόους και τα χατήρια της καλά καμωμένα και τον κόσμο ολάκερο στα πόδια της, αν θέλει να τον κλωτσήσει. Από την άλλη να σε ξέρω τόσο καλά, εσένα, τον άγνωστο, να σε διαβάζω […]

Περισσότερα...

Ο Κύριος Καρκίνος

Πρώτη πράξη Πονάει το κεφάλι μου τελευταία. Πολύ. Φώναζε η μάνα μου. «Να πας να κάνεις εξετάσεις. Να βγάλεις ακτινογραφία.» Ξέρεις πως κάνουν οι μανάδες. Οι Ελληνίδες λίγο παραπάνω. Ούτε τα παυσίπονα δεν το σταματούν πια. Έκοψα το ποτό και το τσιγάρο. Όλα με ενοχλούν. Κι έχω ένα βάρος στο στήθος. Πονάει η πλάτη μου. […]

Περισσότερα...

Αταίριαστοι

Ήμασταν πάντοτε αταίριαστοι. Και μεταξύ μας και ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους παράταιροι. Μου λείπεις. Δε θα ήθελα να το παραδεχτώ. Αλλά ναι. Αλήθεια είναι – κι είπαμε – είμαστε πάντα ειλικρινείς… Και πριν να σε γνωρίσω μου έλειπες. Σε περίμενα. Τώρα απλά άλλαξαν τόπο και χρόνο όλα. Μήτε τις χαρές μου δεν μπορώ να γευτώ […]

Περισσότερα...

Φύγε

Φύγε! Γιατί δε φεύγεις; Φύγε! Ορίστε. Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω. Τι άλλο θέλεις; Πόσο πιο χαμηλά να πέσω; Τι άλλο να κάνω; Πόσο να φωνάξω; Πόσο να ουρλιάξω; Δε σε θέλω πια. Να φύγεις! Φύγε απ’ τη ζωή μου. Δε θέλω να σε ξέρω. Αν ζεις, αν πεθαίνεις, αν αναπνέεις, αν πονάς, αν σε ποτίζει […]

Περισσότερα...

Παράξενο…

Παράξενο που είναι… Τόσο πολύ παράξενο… Να σε αφήνω πίσω, ενώ δε θέλω. Να σε ξεχνάω, ενώ είσαι όλη μέρα κάτοικος του νου μου – σ’ ένα μικρό αυθαίρετο δυάρι (Δεν είχα χρήματα να χτίσω κάτι μεγαλύτερο, δεν είχα ανάκαρα, είχα λίγα όνειρα παραπάνω, μα μόνη μου πώς να χτίσω παλάτι;). Παράξενο… Θεέ μου πόσο […]

Περισσότερα...

Εγένετω φως

Δε λέει να χειμωνιάσει. Όλο θα φύγω λέω κι όλο εδώ είμαι. Μετρώ αντίστροφα τις μέρες κι αντί να’ ρθει χειμώνας… εκείνος φεύγει, ξεμακραίνει όλο και πιο πολύ. Μπαίνει αχνά ένα φως από τις χαραμάδες κι από την άτιμη κουρτίνα που δεν κάθεται στη θέση της ποτέ. Μου έλειψες. Πολύ. Αυτή η αχτίδα φωτός εσένα […]

Περισσότερα...

Να μην ξανάρθεις

Να μην ξανάρθεις. Γιατί θα περιμένω. Γι’ αυτό να μην ξανάρθεις. Για να μην ξανανοίξω μια πόρτα για σένα, ένα παράθυρο, μια χαραμάδα. Να μην ξανάρθεις ποτέ. Να φύγω, να πω αντίο σε όλα όσα άγγιξες, σε όλα όσα ακούμπησε το βλέμμα σου. Να μην κοιτάξω πίσω. Να μην αφήσω την υπόσχεση πως κάποτε θα […]

Περισσότερα...

Πες στ’ αστέρια να σβήσουν!

Πες στ’ αστέρια να σβήσουν. Πες τους να πάψουν να πέφτουν, να μην κάνω άλλες ευχές. Να σταματήσω να προσεύχομαι. Δε θέλω άλλο φως. Δε θέλω να θυμίζουν λυχνάρια που φέγγουν αχνά. Πες στ’ αστέρια να σβήσουν. Πες τους πως είμαι τρελή κι ονειροπαρμένη. Δε θέλω άλλον έρωτα. Εσύ να τους το πεις. Εσύ που […]

Περισσότερα...

Το σήμερα… άλλο ένα χθες

Με πνίγει τις νύχτες ο καπνός του τσιγάρου και το πρωί δεν μπορώ ν’ αναπνεύσω μακριά σου. Ξημερώνομαι σε παραλίες έρημες, να μη μ’ακούσει κανείς να ουρλιάζω, παρά μόνο η θάλασσα. Εκείνη ξέρει. Θα το χρεώσω σήμερα κι αυτό στο κακό μου κάρμα. Το κουβαλάω κι αυτό μαζί μου, μαζί με το μυαλό μου και […]

Περισσότερα...

Θαλασσάκι μου

Θαλασσάκι μου… Γιατί με έφερες εδώ, θαλασσάκι μου; Δε μου μιλάς σήμερα, μονάχα αναρριγείς στο χάδι του ανέμου. Κι εγώ παραπονιάρικα σε κοιτάζω, θαλασσάκι μου, και σε ρωτώ. Σκαρφαλωμένη στα ψηλά, με ένα ποτήρι από χτες, εδώ να ξημερώνομαι. Καλημέρα, θαλασσάκι μου. Γεμάτο διαμάντια είσαι και σήμερα, σαν να ανθίζεις στην αγκαλιά του ήλιου. Δε […]

Περισσότερα...
All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove