Στην αναμονή…

Στα σκοτάδια του μυαλού μου ανάβει πια μονάχα ένα φως. Μοιάζει με εκείνο το μικρό, στο κομοδίνο πλάι στο κρεβάτι μου, που συντροφεύει τη μοναξιά μου, τις νύχτες που κρατώ στην αγκαλιά μου ένα βιβλίο, που μιλά για έρωτες παθιασμένους, μοναδικούς, ανεξέλεγκτους κι ονειρεύομαι παραμύθια, τη ζωή που στερήθηκα, το άνοιγμα των φτερών μου και το πέταγμα σε έναν καλοκαιρινό, βραδινό ουρανό.

Ο νους μου κρεμασμένος στο τηλέφωνο που δε χτυπά. Κοιτάζω που και που μήπως δεν το άκουσα. Και περιμένω να με ψάξεις εσύ, να μ’ αναζητήσεις σαν να με είχες ανάγκη για να αναπνεύσεις. Εσύ που δε νοιάστηκες ποτέ να με μάθεις, να με γνωρίσεις, να με αγαπήσεις όπως δε μ’ αγάπησε κανείς, να με φροντίσεις όπως ούτε στα χέρια της μάνας μου δεν έζησα φροντίδα, να με κοιτάξεις στα μάτια σαν να είναι η τελευταία φορά που με βλέπεις, να μ’ αγγίξεις σαν να μην υπάρχει αύριο, να μ’ αγκαλιάσεις σαν παιδί που έκανε αταξία κι όμως το συγχωρείς, να μ’ ερωτευτείς με ένα πάθος ασίγαστο και να το αφήσεις να μας κάψει και τους δυο.

Είναι κάτι έρωτες ανεκπλήρωτοι, που φωτίζουν τα βράδια μέσα στο μυαλό μας, σα λυχναράκια αχνοφέγγουν, ίσα ίσα για να μας θυμίζουν, πόσο διαφορετικά μπορεί να ήταν όλα αν αγαπούσαμε με τον ίδιο τρόπο, αν είχαμε μάθει να μη φοβόμαστε και να δίνουμε όλο μας το είναι, όλο μας το συναίσθημα.

Ξέρεις δε στραγγίζει η αγάπη, δεν αδειάζεις ποτέ γιατί γιγαντώνεται, σε πλημμυρίζει, ίσως να σε παρασύρει. Μα όπου κι αν σε πάει, εσύ τη ζεις.

Εσύ όμως μένεις να θυμάσαι πόσο πόνεσες κάποια στιγμή στο παρελθόν, που δε σου δώσανε αυτό που ζήτησες, που δε σε αγάπησαν με τον τρόπο που ήθελες και μου μιλάς για συγκυρίες και τρομάζεις μόνο στην ιδέα μήπως ξαναερωτευτείς, μήπως δοθείς ολοκληρωτικά…

Μα δε σκέφτηκες αλήθεια ποτέ, πόσο μπορεί κι εγώ να φοβάμαι;

Δεν αναρωτήθηκες που βρίσκω τη δύναμη και τη θέληση να ξεπεράσω τους φόβους μου μαζί σου;
Και μένω να περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο, ενώ βυθίζομαι στο παραμύθι που διαβάζω, γιατί κουράστηκα να περιμένω και να σε ψάχνω εγώ, γιατί κουράστηκα να παλεύω να σε μάθω, να σε καταλάβω, να σου δώσω χρόνο να πάψεις να φοβάσαι… Εμένα, τον έρωτα ή τον ίδιο σου τον εαυτό.

Δείτε ακόμη...

Απάντηση

All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove